Album Top 31 2009 – #10

Manic Street Preachers - Journal For Plague Lovers
Vanaf hier werd het samenstellen van de Top 31 erg lastig. De top 10 ligt zo dicht bij elkaar, en zo ver verwijderd van de andere 21 plaatjes in de lijst! Erg moeilijk, maar je moet ergens beginnen. De top 10 begint bij Manic Street Preachers. De CD “Journal For Plague Lovers” zou volgens de band weer terug grijpen naar wat ouder materiaal, en waar U2 die belofte niet echt heeft waar kunnen maken, is dat MSP wel gelukt. De CD doet me sterk denken aan “The Holy Bible” uit 1994 en “Everything Must Go” uit 1996. Op zich is dat niet zo heel gek want de CD bestaat uit liedjes die zijn geschreven door de in 1995 verdwenen gitarist Richey James Edwards. Ik had niet echt verwacht dat ze dit nog konden, maar gelukkig, ze kunnen het toch! Hopelijk komen ze binnenkort nog een keer voor een concertje naar Nederland, want ze staan nog boven aan het lijstje van bands die ik nog moet zien.
Album Top 31 2009 – #11

White Lies - To Lose My Life
Heel irritant. Deze CD heeft eigenlijk drie titels. Hoe moet ik hem nou archiveren? Zullen we ze even langs gaan:
1. To Lose My Life…
2. To Lose My Life Or Lose My Love
3. To Lose My Life
Vooral nummer 1 en 3 scheppen wat verwarring. Eigenlijk vind ik nummer 2 het mooist, maar ik ga voor nummer drie, want die is het kortst en dat is gemakkelijker voor mij.
Deze band is trouwens wel een van de hypes van het jaar. Aan het begin (19 januari) van het jaar uitgebracht, en toen door verschillende media al gebombardeerd tot een van de beste nieuwkomers van 2009. Dat leek wat voorbarig, maar ze hebben het wel redelijk waar gemaakt. Ik weet niet of je op Pinkpop bent geweest, maar de tent heeft nog nooit zo uitgepuild als tijdens dit concert. Ik heb de moed op een gegeven moment opgegeven om nog in de tent te komen om ze te bekijken. Jammer, maar gelukkig had ik het concert van Coldplay nog in het vooruitzicht, waar ze in het voorprogramma zouden staan. Dat wist ik op dat moment trouwens nog niet. Alleen jammer, dat ik het voorprogramma van Coldplay gemist heb… Ach, wellicht zie ik ze nog wel een keer. Dan de CD zelf. Prachtig! Mooiste momenten zijn “Unfinished Business”, “Fifty On Our Foreheads” en “Death”. Maar eigenlijk is alles goed.
Album Top 31 2009 – #12

Bell X1 - Blue Lights On The Runway
Uit Ierland komen een hoop mooie dingen! Zo ook Bell X1. Ik zou natuurlijk over hun voorgeschiedenis kunnen beginnen, en dat ze een andere zanger hebben die nu solo erg succesvol is. Dat Bell X1 die sterrenstatus nog maar mondjesmaat heeft bereikt, maar dat is iets dat toch al jaren geleden afgesloten is. Daar gaan we het niet over hebben. Nouja, een beetje dan, want ik ken Bell X1 namelijk vooral omdat ze in 2007 in het voorprogramma stonden van diezelfde zanger, Damien Rice. Ze zijn dus in elk geval nog vriendjes, dat is belangrijk. Dit jaar had Bell X1 toch een beetje iets wat lijkt op een doorbraak in Nederland. De grote radiozenders draaiden de single “The Great Defector” met grote regelmaat en daardoor hebben ze flink wat meer aandacht gehad dan tijdens de eerste drie CD’s. Eindelijk, zou ik haast zeggen, want alle CD’s die ze tot nu toe uitgebracht hebben zijn het beluisteren meer dan waard. Het singletje die ik net al noemde is overigens verre van het beste liedje op de CD “Blue Lights On The Runway”. Nee, dan platen als “Breastfed”, “Amelia” en “How Your Heart Is Wired”, dat zijn echt mooie liedjes. Ik zeg: luisteren!
Album Top 31 2009 – #13

Franz Ferdinand - Tonight
Franz Ferdinand, dat is toch altijd een feestje! Bijvoorbeeld op Pinkpop. Wat was dat een goed, strak gespeeld en gezellig optreden. Maar ook de muziek op de CD’s straalt vaak diezelfde feestvreugde uit. En ik weet ook best dat ik een hele bak met depressieve of boze muziek in mijn lijstje heb staan, maar af en toe moet er ook gelachen worden en daar zorgt Franz Ferdinand in elk geval voor. Ik moet wel toegeven dat ik een tijdje nodig heb gehad om aan de band te wennen, maar eenmaal gewend dan is dit gewoon leuk en goed. Vooral opvallend is de albumversie van het liedje “Lucid Dreams”. Ik kende eerst een vier minuten versie van dat liedje en die was als zoveel Franz Ferdinand liedjes, maar hoor je hem op de CD dan blijkt het een plaat van bijna acht minuten met knallende beats op het eind! Verrassend.
Album Top 31 2009 – #14

Florence And The Machine - Lungs
Ergens in de zomer kwam deze CD bij mij binnen rollen. De muziek die uit de speakers klonk, klopte bij het weerstype. Muziek waar je moeite bij hebt om stil te blijven zitten, en dat vind ik mooi, in de zomer. En nu ik het in de winter terug luister is het nog steeds mooi, en herken ik er zelfs winterlaagjes in. Luister je bijvoorbeeld naar de eerste track op de CD, dan begint het met de opzwepende drum die je de hele CD door hoort, maar plots zit er een rustig bruggetje in die ik nu in de sneeuw wat meer kan waarderen. Een CD voor elk seizoen! Verder heeft ze een prachtige cover op haar CD gezet. “You Got The Love” werd in 2006 uitgebracht door The Source & Candi Staton, maar Florence And The Machine pakt het misschien nog wel beter aan! Zie het clipje.
Album Top 31 2009 – #15

Moke - The Long And Dangerous Sea
Dit is toch wel een van de betere Nederlandse bands van het moment. Nog maar twee CD’s uit en nu al een heldenstatus onder brede lagen van de bevolking. Waarom? Dat is simpel. De CD’s zijn pareltjes en de concerten erg goed. Een band die een liedje perfect weet neer te zetten, niet bang is om te improviseren en ook nog eens aandacht besteedt aan de kleding die ze dragen. Ik hou daar wel van. Je wilt toch niet dat je favoriete popster er uit ziet als je buurjongetje? De CD die ze dit jaar hebben uitgebracht klinkt nog wat voller en beter geproduceerd dan de eerste CD. Er staat echt geen slecht liedje op, maar er zijn er wel een paar die er met kop en schouders bovenuit steken. “Nobody’s Listening”, “The Long And Dangerous Sea” en “Lament” zijn de absolute hoogtepunten!
Album Top 31 2009 – #16

U2 - No Line On The Horizon
Op nummer 16 maar? Ja, van U2 verwacht ik eigenlijk ook meer, maar ze hebben de verwachting wat mij betreft met de CD “No Line On The Horizon” niet helemaal waar kunnen maken. Natuurlijk staan er erg goede nummers op zoals “Moment Of Surrender”, “Breathe” en “Fez-Being Born”, maar platen als “Magnificent” en “Get On Your Boots” zijn eigenlijk ver onder de maat. De maat die ze zelf gesteld hebben met de CD’s “Achtung Baby” en “The Unforgettable Fire”, om er maar eens twee te noemen die wel hoog in mijn lijstjes zouden staan als ik ze tegen die tijd al zou maken. Maar, er is hoop voor U2. Toen de CD “Pop” uitkwam vornd ik hem ook niet zo denderend, maar die is nu ook in mijn hoofd bezonken en kan mijn goedkeuring derhalve ook wegdragen. Anderzijds, als je op 16 staat, doe je het toch eigenlijk nog helemaal niet zo slecht? Ik had er alleen wat meer van verwacht.
Album Top 31 2009 – #17

Julian Plenti - Julian Plenti Is... Skycsrapers
Het is altijd leuk wanneer er echte verrassingen uit komen. Zo was daar dit jaar het zijprojectje van Interpol zanger Paul Banks. Voor de gelegenheid heeft hij zichzelf omgedoopt tot Julian Plenti en heeft de CD “Julian Plenti Is… Skyscraper” uitgebracht. En wat een CD is dat! Er blijven duidelijk herkenbare Interpol structuren in de CD zitten, maar daarnaast is er ook ruimte voor wat electronica en ander ongein. Het haalt het niveau van de Interpol CD’s, maar het blijft een prachtige CD, natuurlijk geholpen door de mooie stem van Paul Banks.
Album Top 31 2009 – #18

Gomez - A New Tide
Gomez is een band die eigenlijk bijna nooit ontbreekt in mijn lijstjes wanneer ze weer een CD uitgebracht hebben. De CD “A New Tide” die dit jaar is uitgebracht is misschien wel beter dan de twee vorige CD’s. Het bevat weer iets meer experimentele muziek, zoals we dat op de eerste drie CD’s gewend waren van ze. Terwijl de poppie sound van de laatste twee plaatjes niet uit het zicht verdwenen is. Misschien is dit wel de samenkomst van alle vijf voorgaande CD’s. Dit is een plaat die je echt moet gaan beluisteren. Besteedt dan vooral aandacht aan de liedjes “Mix”, “Little Pieces” en “Natural Reaction”.
Album Top 31 2009 – #19

Gossip - Music For Men
Ach ach ach, wat verwarrend om je bandnaam te veranderen. Ik dacht altijd dat deze band The Gossip heette, maar nee, het is zonder The. Dus gewoon Gossip. Weet je dat ook weer! Nog meer weetjes? Ze zijn al tien jaar bezig en hebben al vier CD’s uit. Ja, ik dacht ook dat het er nog maar twee waren, maar niets blijkt minder waar. Dan moet ik toch maar even kijken of ik de eerste twee CD’s ook kan downloaden, daar ben ik namelijk wel benieuwd naar. De vierde CD “Music For Men” is in elk geval erg goed. Net als de hoes, doet de muziek zo hier en daar wel wat denken aan de jaren 80. Lekkere gitaartjes met wat synthesizertjes er tussendoor. Dat bevalt me best. Het is allemaal niet erg vernieuwend, maar dat hoeft van mij ook niet altijd. Gewoon een lekkere CD die je in de auto even opzet om je ritje wat aangenamer te maken. Heerlijk.

